Jesteś tutaj: Język polski » Szkoła podstawowa » Wiersze » Świtezianka (A. Mickiewicz) » Streszczenie

Świtezianka (A. Mickiewicz) - Streszczenie

Brzeg jeziora Świteź jest miejscem spotkań dwojga kochanków: tajemniczej dziewczyny oraz młodzieńca, będącego myśliwym „w tutejszym borze”. Zakochany w dziewczynie chłopak wyznaje w pięknych słowach swe uczucia, deklaruje swą wierność i przywiązanie. Pragnie jak najszybszego ślubu, gdyż wtedy będzie z nią połączony na wieki. Dziewczyna jednak ze sceptycyzmem słucha wyznań kochanka, nie wierzy składanym obietnicom. Zarzuca chłopcu o słowiczym głosie „wilcze zamiary”. Urażony młodzieniec chce rozwiać jej wątpliwości i na świadków swej przysięgi wierności wzywa wszystko, co najświętsze oraz moce piekielne. Dziewczyna przypomina swemu adoratorowi, co jej przed chwilą przysiągł i zostawia go samego. Myśliwy błądzi po lesie, szukając wszędzie swej ukochanej.

Nagle z wód jeziora wyłania się nimfa wodna. Jest bardzo piękna, wzalotnych pląsach kusi chłopca, by uległ jej wdziękom. Myśliwy waha się, jednak urok nimfy jest tak wielki, że nie może mu się oprzeć. Zapomina o przysiędze złożonej swojej dziewczynie. Gdy zbliża się do nimfy, rozpoznaje w niej swoją ukochaną. Znieważona zdradą kochanka mówi mu o strasznej karze za jego występek: będzie cierpieć bez końca okrutne męki. Jego ciało pochłonęło jezioro a dusza została zaklęta w modrzew, stojący na brzegu Świtezi, w miejscu dawnych spotkań z ukochaną.

Ballada kończy się morałem:

(...) kto przysięgę naruszy,

Ach biada jemu, za życia biada!

I biada jego złej duszy!”

Lista działów - Język polski

Lista działów - Język polski

Ten portal korzysta z plików cookies w celu umożliwienia pełnego korzystania z funkcjonalności serwisu, dopasowania reklam oraz zbierania anonimowych statystyk. Obsługę cookies możesz wyłączyć w ustawieniach Twojej przeglądarki internetowej. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

Zamknij