Jesteś tutaj: Język polski » Liceum » Romantyzm » Bema pamięci żałobny rapsod (C. K. Norwid)

Bema pamięci żałobny rapsod (C. K. Norwid)

Rodzaj literacki: liryka

Gatunek literacki: wiersz liryczny

Interpretacja

Wiersz powstał w 1851 roku w celu uczczenia rocznicy śmierci gen. Jozefa Bema, uczestnika powstania listopadowego i bojownika walczącego w czasie Wiosny Ludów.

Tematem utworu jest pogrzeb J. Bema, stylizowany na pogrzeb hetmana i wodza (obecność w pochodzie sobowtóra-Cienia zmarłego), zawierający przy tym elementy uroczystości pogrzebowych różnych kultur i epok (pogrzeb rycerza: koń, sokół, miecz; wodza słowiańskiego: panny żałobne i zbrojna drużyna). Pogrzebowy kondukt, w drodze na miejsce przeznaczenia, wchodzi w wąwóz. I oto okazuje się, że grób nie zatrzymał pochodu, lecz stał się punktem zwrotnym, otworzył perspektywę przyszłości. Grób zostaje przekroczony, pochód podąża dalej.

C. K. Norwid eksponuje znaczenie „pamięci” J. Bema w dziejach ludzkości a więc idei, której zwycięstwo stanie się możliwe, gdy „pleśń z oczu zgarną narody”.... Zaznaczył przejście między opisem pogrzebu a opisem znaczenia idei zarówno zmianą perspektywy podmiotu lirycznego (najpierw opis dokonywany jest z zewnątrz, a potem w 1 os. 1. mn., już przez uczestnika konduktu), jak i idealizację, uabstrakcyjnienie przedmiotu opisu. Fantastyczny pochód pogrzebowy przekracza granicę śmierci i staje się ruchem wieczne drążącej myśli ludzkie idei.

Ten portal korzysta z plików cookies w celu umożliwienia pełnego korzystania z funkcjonalności serwisu, dopasowania reklam oraz zbierania anonimowych statystyk. Obsługę cookies możesz wyłączyć w ustawieniach Twojej przeglądarki internetowej. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

Zamknij