Dziewczynka z zapałkami (H. Ch. Andersen) - Powiastka pouczająca

Dziewczynka w tę ostatnią noc w roku marzyła o bardzo prozaicznych rzeczach: o tym, by było jej ciepło i by nie była głodna, ale także o czymś więcej: o radości świąt i cieple rodzinnego, domowego ogniska.

Miała dość nędzy i cierpienia, prosiła więc babcię: „Zabierz mnie ze sobą”. Wiedziała, że babcia zaprowadzi ją do lepszego świata, tam, gdzie będzie szczęśliwa i kochana.

Baśń wzrusza nas i zarazem pobudza do myślenia oraz zastanowienia się nad losem małej dziewczynki, naszej rówieśnicy. Jest to bardzo smutna opowieść. Smutne jest życie małego dziecka w wielkim mieście: samotna, wiecznie głodna, bita i wypędzana z domu, niekochana przez nikogo, z wyjątkiem babci, która już zmarła. Nie ma szansy na lepsze życie, na normalny dom, szkołę, wykształcenie. Jedynym wybawieniem od cierpienia jest śmierć. Smutna jest nie jej śmierć, lecz ciężkie życie. Śmierć nie jest tragedią, a ukojeniem, przejściem do lepszego świata.

Baśń jest oskarżeniem skierowanym przeciwko światu dorosłych, odpowiedzialnych za losy dzieci. Oskarża nie tylko rodziców, bo ci nie zawsze mogą dać sobie radę w borykaniu się z życiem, ale wszystkich, którzy są odpowiedzialni za ludzkie losy, którzy stwarzają takie, a nie inne warunki do życia.

Lista działów - Język polski

Lista działów - Język polski

Ten portal korzysta z plików cookies w celu umożliwienia pełnego korzystania z funkcjonalności serwisu, dopasowania reklam oraz zbierania anonimowych statystyk. Obsługę cookies możesz wyłączyć w ustawieniach Twojej przeglądarki internetowej. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

Zamknij