Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Język polski » Gimnazjum » Lektury » Świat Zofii (fragmenty) (J. Gaarder)

Świat Zofii (fragmenty) (J. Gaarder)

Filozofia świętego Augustyna

Zło według świętego Augustyna

Święty Agugustyn twierdził, że zło jest brakiem Boga, czyli dobra. Nie jest bytem samoistnym, jest czymś, czego nie ma. Bóg stworzył świat z miłości, a więc (jego) dzieło jest tylko dobre. Przyczyną braku dobra, czyli istnienia zła, jest zła wola ludzi, sprzeciwianie się Bogu.

Człowiek i teoria zbawienia według Świętego Augustyna

Święty Augustyn zastanawia się, kim jest człowiek. Odrzuca twierdzenie Plotyna, że wszystko jest jednością. Według niego człowiek to materia i dusza. Ze względu na duszę, daną człowiekowi przez Boga, stworzył teorię zbawienia. Najpierw zaznacza, że właściwie żaden człowiek nie powinien być zbawiony, jednak Bóg w swej dobroci wybrał takich, którzy mogą tego dostąpić. Człowiek powinien tak żyć, by na podstawie swego postępowania zorientować się, czy zostanie zbawiony. Powinien podporządkować swe czyny idei zbawienia, ponieważ ma wolną wolę i może do pewnego stopnia kierować swym życiem. Do pewnego stopnia, gdyż Bóg jednak wyznaczył mu los, bowiem „jesteśmy gliną w rękach Boga”. Nie może jednak krytykować za to Stwórcy, bo nie znamy Jego perspektywy patrzenia na człowieka oraz zamierzeń.

Święty Augustyn i Państwo Boże

Św. Augustyn dzieje ludzkości przedstawia jako walkę o człowieka między Państwem Bożym a państwem ziemskim. Państwo Boże unaocznia się w Kościele, państwa ziemskie to twory polityczne.

Do zaistnienia Państwa Bożego potrzebna jest Bogu historia. Ma ona na podstawie różnego charakteru zaistniałych wydarzeń wychować ludzi, nauczyć ich odróżniania dobra od zła, aby to ostatnie zniszczyć. Człowiek, śledząc historię, ma się zmieniać, rozwijać, doskonalić, by w ostateczności wyeliminować z niej zło. Historię św. Augustyn postrzegał linearnie.

Ze względu na mistyczny, niekiedy prawie fanatyczny charakter jego filozofii określa się ją jako dramatyczną.

Filozofia świętego Tomasza z Akwinu

Poznanie przez rozum i wiarę

Podstawową prawdą, którą da się poznać przez objawienie, wiarę i przez rozum jednocześnie, jest prawda o istnieniu Boga. Arystoteles zakłada istnienie Boga jako praprzyczyny wprawiającej w ruch wszystkie procesy. Ktoś musiał poruszyć świat, uczynił to Bóg. Ponieważ Arystoteles jest reprezentantem wiedzy, poznania rozumowego, wynika z tego, że za pomocą rozumu można stwierdzić istnienie Boga. Boga jako pierwszą przyczynę wymienia także Biblia. Rzeczywiście więc istnienie Boga można udowodnić dwojako.

Należy dodać, że Arystoteles podaje tylko część prawdy, ponieważ nie zamieszcza opisu Boga. Resztę prawdy dopowiada Biblia. Bardzo często jest właśnie tak, że Arystoteles przechodzi połowę drogi do poznania, ponieważ do tej połowy wystarczyły zmysły i rozum. Dalsza jej część to objawienie Boga w Biblii. Dotyczy to np. prawd dotyczących przyrodoznawstwa, którymi zajmował się Arystoteles.

Innym przykładem na dwoistość poznania jest według świętego Tomasza kwestia moralności. Biblia zawiera naukę, jak odróżnić dobro od zła, jak ma wyglądać życie zgodne z wolą Boga, czyli, jak postępować etycznie. To jest jedno źródło poznania. Oprócz tego mamy sumienie, które pełni identyczną rolę. I to jest drugie źródło poznania.

Filozofia harmonijna

Święty Tomasz założył w swej filozofii „rozumny ład świata”, każde istnienie ma swe miejsce i cel, dlatego jego rozważania nazywa się filozofią harmonijną.

Lista działów - Język polski

Lista działów - Język polski
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij