Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Język polski » Gimnazjum » Wiersze » Miłość (Cz. Miłosz)

Miłość (Cz. Miłosz)

Podobnie jak w wierszach Wiara i Nadzieja, w utworze Miłość (ostatnia i najważniejsza z cnót kardynalnych) poeta nawiązuje do poglądów św. Tomasza z Akwinu i uczy, czym jest tytułowa miłość. Podmiot liryczny stwierdza, że oznacza ona gotowość do rezygnacji z osobistych ambicji i pragnień, żeby wypełnić plany Stwórcy, jakie ma on wobec każdego człowieka. Przypomina też, że nie należy przypisywać sobie wyjątkowości, „Bo jesteś tylko jedną z rzeczy wielu”. Kto przyjmuje taką postawę, odzyska spokój, poczuje związek ze światem, naturą - „Ptak mu i drzewo mówią: przyjacielu”.

Musimy pamiętać, że człowiek nie zawsze potrafi ogarnąć i pojąć boskie plany. Pomimo to z pokorą powinien się im podporządkować, bo „Nie ten najlepiej służy, kto rozumie”.

Wiersz został napisany prostym, przejrzystym językiem, bez ozdobnych metafor i kunsztownych porównań. Uderza jednak sentencjonalność wiersza, zwłaszcza zaś ostatnie wersy nabierają cech aforyzmu, „złotej myśli”, która odkrywa uniwersalne prawidła ludzkiej egzystencji: „Co nie ma cienia, istnieć nie ma siły” (nasze istnienie wpisane jest w harmonijny porządek świata, jesteśmy tam, „gdzie być powinniśmy”, ten cytat pochodzi z wiersza Wiara); „Nie ten najlepiej służy, kto rozumie” (należy pogodzić się z tym, że nie odkryjemy wszystkich tajemnic świata. Przyjmijmy więc, że mamy na nim do odegrania właściwą i ważną rolę).

Lista działów - Język polski

Lista działów - Język polski

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij