Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Język polski » Gimnazjum » Wiersze » Sonety do Laury (wybór) (F. Petrarca)

Sonety do Laury (wybór) (F. Petrarca)

Sonet LXI (61)

Podmiot liryczny to człowiek zakochany - poeta, błogosławiący moment, w którym ujrzał swą wybrankę i pokochał ją od pierwszego wejrzenia. Oczarowały go i spętały na zawsze oczy kobiety. Od tej chwili wiersze, które tworzy, są jej poświęcone. Ona jest jedynym natchnieniem, władczynią myśli i słów poety. Zastosowanie anafory (rozpoczynanie wszystkich strof wyrazem - „błogosławiony”, w różnych formach rodzajowych) podkreśla zachwyt podmiotu lirycznego, rozpierające go uczucie szczęścia.

Sonet CXXXII (132)

Podmiot liryczny analizuje stan swych uczuć, próbuje odkryć naturę miłości. Jeśli jest dobrem, dlaczego rodzi gorycz, a jeżeli złem, to czemu cierpienia, które budzi są źródłem rozkoszy. By określić miłość, odwołuje się do antytezy: „W zimie żar pali mnie, w lecie - mróz chłodzi”, paradoksu „Jeśli samochcąc płonę - czemu płaczę? / Jeśli wbrew woli - cóż pomoże lament?” i oksymoronów: „O śmierci żywa, radosna rozpaczy”.

Stan ducha człowieka zakochanego ujmuje poprzez rozbudowaną metaforę żeglarza ciśniętego odmętem, którego łódź pozbawiona została żagli i steru. Samotny płynie przed siebie, niezdolny do końca nazwać swych pragnień, skazany na gwałtowną huśtawkę sprzecznych odczuć („W lekkiej od szaleństw, w ciężkiej od win łodzi / Płynę (...)” - paradoks).

Oba sonety (LXI i CXXXII) to erotyki, ponieważ ich tematem jest miłość, a adresatką wyznań tytułowa Laura - na wpół legendarna ukochana poety. Autor próbuje odkryć istotę miłości, lecz nie zdoła tego dokonać, bo to stan pełen sprzeczności, wzajemnie wykluczających się uczuć, zbyt skomplikowany, aby jednoznacznie go określić. Nierozerwalnie splata się w nim cierpienie i radość, śmiech i łzy, rozkosz i ból. Dlatego też, by odmalować stan swych uczuć poeta sięga do antytezy, paradoksu i oksymoronu, których zasadą kompozycyjną jest sprzeczność, przeciwstawienie.

Utwory ujęte zostały w formę sonetu. Gatunek ten powstał w XIII w. na Sycylii. W pełni zaś ukształtował się w czasach Petrarki (XIV w.). Składa się z dwóch zwrotek czterowersowych, zawierających opis, oraz dwóch trzywersowych, prezentujących refleksję:

LXI CXXXII
zwrotki czterowersowe - opis Pierwsze spotkanie z ukochaną, której oczy poraziły poetę swym blaskiem i dosięgła go strzała miłości (układ rymów: abba) Opis stanu psychicznego - miłości, która powoduje sprzeczność uczuć (układ rymów: abba)
zwrotki trzywersowe - refleksja miłość stała się źródłem natchnienia, jedynym tematem utworów (układ rymów: cdc) Zakochany bezradny jest wobec miotających nim uczuć, niczym żeglarz w łodzi pozbawionej steru (układ rymów: cdc)

Lista działów - Język polski

Lista działów - Język polski
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij