Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Język polski » Gimnazjum » Wiersze » Testament mój (J. Słowacki)

Testament mój (J. Słowacki)

Słowacki w swoim lirycznym utworze zaprezentował niezwykłą sytuację - podmiot liryczny (który można utożsamiać z poetą) żegna się z życiem, dokonuje obrachunku z bliskimi i przekazuje swą ostatnią wolę w formie nakazów i życzeń.

Podmiot liryczny (testator) to poeta o dumnym sercu, kochający matkę, ceniący w ludziach szlachetność i przyjaźń. Swe życie poświęcił ojczyźnie, kierując ludźmi jak sternik łodzią. Jest przekonany o sile swej twórczości, która także po jego śmierci będzie mogła czynić ludzi lepszymi. Odchodząc, wzywa do pracy dla dobra narodu, a kiedy przyjdzie pora - do śmierci w obronie ojczyzny. Przemawia jak wieszcz, prorok, choć świadomy jest, że za życia nie zyskał akceptacji i zrozumienia wśród współczesnych, pozostał samotny i wyobcowany. Wiersz ma wyraźnie charakter liryki apelu.

W utworze wskazać można typowe dla tego typu dokumentów zlecenia dotyczące pogrzebu, stypy, kontaktów z matką skierowane do przyjaciół. Zdecydowanie wykraczają poza ten zakres polecenia adresowane do współczesnych - „w podaniach przekażcie” (prawdę o mnie) i potomnych, „niech żywi nie tracą nadziei / I przed narodem niosą oświaty kaganiec; / A kiedy trzeba na śmierć idą po kolei, / Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec!...”. Zacytowane wersy to puenta utworu: dotyczy ona ponadczasowej siły poezji Słowackiego i każdej wielkiej poezji, która ma moc uszlachetniania ludzi.

Powyższe stwierdzenia sprawiają, że wiersz nabiera charakteru poetyckiego testamentu romantycznego poety, który przekazuje narodowi nakaz szerzenia idei narodowej i bezkompromisowej walki o wolność. Wierzy także, że pomocą w realizacji tych patriotycznych nakazów będzie jego artystyczna spuścizna, która zmobilizować zdoła nawet zwykłych „zjadaczy chleba”.

Poeta użył w wierszu znaków umownych, których znaczenie kojarzymy odruchowo, jest ono dla nas czytelne, bo zostało utrwalone w tradycji kulturowej i literackiej. Te znaki to alegorie: okręt - alegoria ojczyzny; obraz tonącego okrętu - obraz upadku ojczyzny; kaganek (lampka oliwna) - alegoria wiedzy, wykształcenia, oświaty, nauki, mądrości; lutnia - poetycki talent, dorobek literacki, poeta.

Osobną kategorię znaków umownych stanowią symbole - pojęcia wieloznaczne, pojemne znaczeniowo. Takim symbolem jest w wierszu „siła fatalna”, mająca moc przemieniania ludzi. Może ona oznaczać: potęgę poezji, siłę sztuki, która ma moc uwrażliwiania, przemiany ludzi.

Lista działów - Język polski

Lista działów - Język polski

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij