Jesteś tutaj: Język polski » Szkoła podstawowa » Wiersze » Koncert życzeń (T. Różewicz)

Koncert życzeń (T. Różewicz)

Ten gorzki wiersz ma duże walory wychowawcze. Bez niedomówień dotyka spraw bardzo ważnych: zaniku więzi między ludźmi. Obrazuje znieczulicę społeczną. Podmiot liryczny nawołuje do innych zachowań.

Pierwsza wprowadzająca zwrotka to opis codziennego zachowania babuni. Jest to osoba, która stara się być możliwie niezauważalna: „udaje starą salopkę/ miotełkę do zamiatania”.

Babunia nie „rzuca się w oczy” także dzięki pokornemu stosunkowi do otoczenia: „uśmiecham się do wszystkich”. Ciągle nasłuchuje i uśmiecha się „nawet do klamki”, zanim ktoś nadchodzący otworzy drzwi. Z jej zachowania wynika, że jest to istota bezbronna, zawsze gotowa uśmiechać się lub znikać na palcach.

W trzeciej zwrotce następuje dramatyczne zderzenie świata babuni ze światem zewnętrznym. Zaczyna się od wydarzenia wręcz dziecinnego: „kiedyś wsadziłam palec do garnuszka / z miodem (...). Słowo miód ma w tym wierszu znaczenie dosłowne i symboliczne, oznacza bowiem wszystko, co dobre. Nawiązuje do tego zwrot „mdli mnie / z miłości”, który obrazuje nadmiar uczucia, czynnika najważniejszego w życiu bohaterki. Drugi element tej zwrotki stanowi ostre przeciwieństwo pierwszego. Błahe zdarzenie - zatopienie palca w słoiku - wywołuje nieproporcjonalną do przyczyny reakcję otoczenia. Przedstawił ją poeta w wymiarze Apokalipsy: „odezwały się głosy trąb” nastąpił „sąd ostateczny”.

Zapamiętaj!

Apokalipsa - opis końca świata zamieszczony w ostatniej z ksiąg kanonicznych Nowego Testamentu.

Wrogość świata została wyrażona w sposób rzeczowy „przedmioty mają zęby i pazury”.

Czwarta zwrotka ma charakter skargi, pełnej wyrzutu i goryczy. Poeta, nazywając staruszkę krzesłem, „które przestawiają z kąta w kąt”, chce wskazać, iż wszyscy traktują ją jak zwykły przedmiot.

Treść ostatniej zwrotki wyraźnie kontrastuje z treścią poprzednich. Życzenia od rodziny z okazji „sto pierwszych urodzin” w oderwaniu od całości można by uznać za wyraz serdecznych uczuć. W kontekście opowiadania babuni mają wymowę ironiczną.

Ironiczny charakter ma podtytuł: Opowiadanie babuni z kraju chrześcijańskiego. Opowiada wnikliwy obserwator, wrażliwy na krzywdę innych.Chrześcijaństwo zobowiązuje do innego zachowania wobec bliźnich. Na pewno nie do fałszu. W „kraju chrześcijańskim” osoby starsze powinno się otaczać miłością i szacunkiem. Nie można dopuścić, by czuły się osamotnione, opuszczone i niepotrzebne.

Utwór ten jest przykładem wiersza wolnego.

Zapamiętaj!

Wiersz wolny - wiersz nie posiadający określonych reguł budowy. Nie ma stałego akcentu, jednakowej liczby sylab w wersie. Długość wersów może być zróżnicowana, a podstawowym składnikiem rytmu jest powtarzalność wersów.

Lista działów - Język polski

Lista działów - Język polski

Ten portal korzysta z plików cookies w celu umożliwienia pełnego korzystania z funkcjonalności serwisu, dopasowania reklam oraz zbierania anonimowych statystyk. Obsługę cookies możesz wyłączyć w ustawieniach Twojej przeglądarki internetowej. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

Zamknij