Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Język polski » Liceum » Oświecenie » Laura i Filon (F. Karpiński)

Laura i Filon (F. Karpiński)

Rodzaj literacki: liryka

Gatunek literacki: sielanka

To jedna z najpopularniejszych i najbardziej znanych sielanek Karpińskiego, ma charakter udramatyzowanego dialogu, poprzedzonego przypominającym operową arię monologiem Laury. W utworze swoim poeta korzysta z tradycji gatunku, stworzonego już w poezji antycznej, a uprawianego m.in. przez Teokryta i Wergiliusza. W sielankach opisywano zazwyczaj szczęśliwe i beztroskie życie pasterzy na tle przyrody.

Bohaterowie utworu Karpińskiego to dwoje pasterzy kochanków - Laura i Filon. Spóźniona Laura przybywa na spotkanie „pod umówionym jaworem”, ale nie zastaje swojego ukochanego. W pełnym żalu, zazdrości i złości monologu wyraża swoje uczucia. Zawiedziona nadzieja i oczekiwanie na szczęśliwe chwile, jakie miała spędzić z Filonem, przeradzają się w gniew. Bohaterka, pełna niepokoju, wyobraża sobie, że jej ukochany znalazł inną kobietę, by za chwilę pocieszać się myślą, iż być może coś przeszkodziło mu w przybyciu na spotkanie. Złość jednak bierze górę i Laura, zraniona oraz zazdrosna, wykrzykuje:

„Och nie! on zdrajca; on u Dorydy,

On może teraz bez miary

Na sprośne z nią się wydał bezwstydy...

A ja mu daję ofiary...”.

Potem z wściekłością rozbija koszyk z malinami o drzewo i rwie upleciony przez siebie wieniec. W tym dramatycznym momencie pojawia się Filon, który czekając zbyt długo na ukochaną, chował się „w chróścinie”, by w ten sposób wypróbować miłość Laury. Dialog kochanków przynosi czułe pojednanie i utwierdzenie się obojga we wzajemnym uczuciu oraz wierności:

„Teraz mój Filon droższy mi będzie,

Bo mię już więcej kosztuje, (...)

Teraz mi Laura za wszystko stanie,

Wszystkim pasterkom przodkuje”.

Tematem sielanki, zgodnie z założeniami sentymentalizmu, są szczere i prawdziwe uczucia prostych ludzi. Zazdrość i gniew zostają zwyciężone przez prawdziwą miłość. Tłem do wyrażania wewnętrznych przeżyć i stanów emocjonalnych bohaterów jest wiejska przyroda. Karpiński posłużył się w swoim utworze typowymi motywami i rekwizytami charakterystycznymi dla tego gatunku literackiego. Bohaterowie to dwoje pasterzy, temat - wystawienie na próbę uczucia ukochanej. Laura idzie na spotkanie z koszykiem malin i wieńcem na głowie. Równie konwencjonalne są imiona postaci. Akcja rozgrywa się na tle przyrody, której centralnym punktem jest jawor. Karpińskiego nie tyle interesują zdarzenia zewnętrzne, co analiza wewnętrznych przeżyć bohaterów, ich emocje, uczucia, wzajemne relacje.

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij