Jesteś tutaj: Język polski » Szkoła podstawowa » Wiersze » Marzenia (J. Kulmowa)

Marzenia (J. Kulmowa)

Trzeba zdążyć pomarzyć, zanim marzenia podrosną

Autorka wiersza, Joanna Kulmowa, opisuje bohatera lirycznego - ucznia, który narzeka, że nie lubi chodzić do szkoły, bo nie może tam zabierać ze sobą marzeń. Musi je zostawiać w domu, bo w szkole nie ma na nie miejsca. Ale to jest bardzo złe rozwiązanie - marzenia w domu podrastają i po powrocie ucznia ze szkoły okazują się być „za dalekie (...) i za duże”. Za pomocą tej historii poetka chce nam pokazać, że marzenia zmieniają się w zależności od naszego wieku, rozwoju, jako dzieci marzymy o czym innym niż jako dorośli. Bohaterowi wiersza żal dziecięcych marzeń, w szkole nabywa nowej wiedzy, dojrzewa i jego marzenia się zmieniają. Trochę mu ich jednak żal.

Marzenia zostały w wierszu uosobione, mają cechy ludzi - odbywają podróże, rosną. Sformułowanie: „marzenia odbywają samotne podróże” należy rozumieć - zmieniają się, uczeń oddala się od nich bezpowrotnie, ich miejsce zajmują inne. Być może poetka chce zasygnalizować, że marzenia dorosłych nie dorównują marzeniom i wyobraźni dzieci. W szkole brakuje czasu na „bujanie w obłokach”, marzenia, dlatego uczeń narzeka, że tyle czasu spędza na lekcjach - żal mu swoich marzeń.

Wiersz jest zbudowany z trzech czterowersowych zwrotek, wersy mają od 8 do 9 sylab. Poetka zastosowała rymy przeplatane: lenia - marzenia, marzeń - szparze, podróże - duże, dzięki czemu utwór ma regularny rytm.

Lista działów - Język polski

Lista działów - Język polski

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane

Ten portal korzysta z plików cookies w celu umożliwienia pełnego korzystania z funkcjonalności serwisu, dopasowania reklam oraz zbierania anonimowych statystyk. Obsługę cookies możesz wyłączyć w ustawieniach Twojej przeglądarki internetowej. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

Zamknij