Jesteś tutaj: Język polski » Szkoła podstawowa » Wiersze » Mazurek Dąbrowskiego (J. Wybicki)

Mazurek Dąbrowskiego (J. Wybicki)

Melodia: ludowa (mazurek).

Podmiot liryczny: żołnierze Legionów Polskich.

Data powstania: 1797 rok.

Miejsce powstania: Reggio, Włochy.

1926 - „Mazurek Dąbrowskiego” został oficjalnie uznany za hymn państwowy.

Historia hymnu narodowego

Po klęsce powstania kościuszkowskiego i trzecim rozbiorze Polski w 1795 roku, kiedy przestała ona istnieć na mapie, polscy patrioci, z generałem Janem Henrykiem Dąbrowskim na czele, próbowali nawiązać stosunki polityczne z rządami kilku krajów Europy. Szukali możliwości zorganizowania na ich terenie polskich oddziałów wojskowych, które mogłyby w przyszłości wziąć udział w zbrojnym powstaniu przeciwko zaborcom. W 1797 roku generał Dąbrowski uzyskał od rządu francuskiego zgodę na utworzenie Legionów Polskich przy armii francuskiej. Dowódcą armii był wówczas Napoleon Bonaparte, stacjonujący we Włoszech. W jego oddziałach znajdowało się 20 tysięcy polskich jeńców, służących poprzednio w armii austriackiej. Generał Bonaparte zgodził się na utworzenie z nich korpusów pol skich. W dokumencie z 9 I 1797 roku określono je jako Legiony Polskie. Przez następne miesiące do Włoch przybywali ochotnicy. Józef Wybicki, współzałożyciel Legionów, napisał między 15 i 21 lipca 1797 roku „Mazurek Dąbrowskiego”. Melodię do tej pieśni zaczerpnięto z osiemnastowiecznego mazurka podlaskiego.

„Mazurek” szybko stał się pieśnią nadziei i zwycięstwa, zachęcał do walki i wytrwania w trudnych, przełomowych dla Polaków momentach historycznych. Po raz pierwszy zabrzmiał jako pieśń żołnierska podczas kampanii we Włoszech w latach 1798-1800. Śpiewano go pod zaborami pruskim i austriackim. Melodię i słowa przekazywano ustnie, brzmiała wszędzie: w arystokratycznych siedzibach, dworkach szlacheckich, mieszczańskich domach i ubogich chatach wiejskich. W kraju dokonano w tekście pieśni pewnych przeróbek. Zamiast słów „ Jeszcze Polska nie umarła” wprowadzono „jeszcze Polska nie zginęła”. W miejsce „Co nam obca moc wydarła, szablą odbijemy” wstawiono „Co nam obca przemoc wzięła, szablą odbierzemy”. W refrenie zmieniono „Do Polski z ziemi włoskiej” na „z ziemi włoskiej do Polski”.

Dopisywano nowe zwrotki, często modyfikowano treść pieśni zgodnie z aktualnymi potrzebami. Zaborcy zakazali rozpowszechniania „Mazurka Dąbrowskiego”, ale już żadne przepisy nie mogły powstrzymać tryumfalnego pochodu pieśni, która stała się własnością całego narodu. Adam Mickiewicz w swej epopei „Pan Tadeusz” na zawsze uczynił nieśmiertelnym utwór Józefa Wybickiego.

Kiedy Polska odzyskała niepodległość, „Mazurek Dąbrowskiego” był grany jako hymn państwowy, ale oficjalnie został uznany za taki na mocy okólnika Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z 26 II 1927 r.

Utwór napisany jest prostym językiem, tak, by każdy Polak, bez względu na swoje wykształcenie, mógł go śpiewać i rozumieć. Odwołuje się on do licznych, ważnych wydarzeń z historii Polski: tworzenia Legionów we Włoszech, najazdu szwedzkiego, bitwy pod Racławicami. Występują w nim postacie historyczne: Jan Henryk Dąbrowski, Stefan Czarniecki, generał Bonaparte, Tadeusz Kościuszko. Utwór jest patriotycznym manifestem wypowiadanym w imieniu wszystkich Polaków. Ze względu na to, śpiewając hymn, swoją postawą powinniśmy wyrażać szacunek dla tej pieśni, czyli dla wszystkich pokoleń Polaków, samych siebie, naszej ojczyzny. Zwykle śpiewa się go, stojąc na baczność, zachowując powagę.

Lista działów - Język polski

Lista działów - Język polski

Ten portal korzysta z plików cookies w celu umożliwienia pełnego korzystania z funkcjonalności serwisu, dopasowania reklam oraz zbierania anonimowych statystyk. Obsługę cookies możesz wyłączyć w ustawieniach Twojej przeglądarki internetowej. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

Zamknij