Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Język polski » Liceum » Młoda Polska » Nie wierzę w nic (K. Przerwa-Tetmajer)

Nie wierzę w nic (K. Przerwa-Tetmajer)

W sonecie tym poeta neguje celowość wszelkich ludzkich poczynań. Jego wiara, pragnienia, wszelkie nadzieje, zapał do pracy, do działania straciły sens. Również dawne marzenia, ideały młodości, wartości, które wyznaczały przeszłość nie są w stanie zapewnić mu spokoju. Ma świadomość, że ich realizacja niczego w jego życiu nie zmieni, dlatego

„Widząc trud swój daremnym, marmury rozbite

Depce, plącząc krzyk bólu z śmiechem i przekleństwem”.

Mówi:

„I jedna mi już tylko wiara pozostała:

Że konieczność jest wszystkim, wola ludzka niczym...”.

W takiej sytuacji jego jedynym pragnieniem staje się chęć ucieczki w nirwanę, pogrążenia się „w omdleniu sennym, tajemniczym”, w niebycie, nieistnieniu.

Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij