Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej

Nike, która się waha (Z. Herbert)

Herbert przedstawia w wierszu obraz marszu wojsk i boginię zwycięstwa - Nike, która posągowym gestem wzywa żołnierzy do walki. Jej uwagę zwraca jeden z nich, piękny młody chłopiec idący samotnie śladem wozu. Bogini zwycięstwa ujawnia swą kobiecą naturę - pragnie pocałować chłopca w czoło przed walką, która go czeka. Ale Nike to przede wszystkim bogini walki, wojny, obawia się, że jej pocałunek mógłby spowodować zmianę postawy walecznego młodzieńca. I właśnie w momencie tych rozterek, w chwili, kiedy jest najpiękniejsza, przedstawia ją Herbert:

„kiedy się waha

prawa ręka piękna jak rozkaz

opiera się o powietrze

ale skrzydła drżą”.

Nike wie, że piękny żołnierz polegnie na polu walki, jego los jest już przesądzony. Ponieważ walka jest dla niej najwyższą wartością, bogini postanawia:

„pozostać w pozycji

której nauczyli ją rzeźbiarze

wstydząc się bardzo tej chwili wzruszenia”.

Hołd dla patriotyzmu chłopca kryje się w zakończeniu utworu, w zwrocie o „cierpkim obolu ojczyzny”, którym ma on zapłacić Charonowi.

Herbert bardzo chętnie sięga do motywów biblijnych i mitologicznych, by pokazać jak aktualne i uniwersalne są pewne wartości, wzory postępowania i zachowania. Ukazuje jak wielką rolę odgrywa sztuka w życiu człowieka, jak wpływa na jego decyzje, oddziałuje na psychikę. Zdaniem poety sztuka winna upewniać, umacniać ludzi w dokonanych wyborach. Właśnie dlatego Nike pozostaje niewzruszona.

Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij