Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Język polski » Liceum » Literatura współczesna » Oeconomia divina (Cz. Miłosz)

Oeconomia divina (Cz. Miłosz)

Rodzaj literacki: liryka

Gatunek liryki: liryka filozoficzna

Wiersz Oeconomia divina pochodzi z tomu Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada. Tytuł utworu w dosłownym tłumaczeniu brzmi „boska ekonomia”. Wiersz odczytywać można jako wyraz katastroficznych nastrojów poety, który traci wiarę w sens stworzonego przez Boga świata, lub jako deistyczną koncepcję świata, który stwórca pozostawił samemu sobie:

„Nie myślałem, że żyć będę w tak osobliwej chwili.

Kiedy Bóg skalnych wyżyn i gromów (...)

Najdotkliwiej upokorzy ludzi,

Pozwoliwszy im działać jak tylko zapragną,

Im zostawiając wnioski i nie mówiąc nic”.

Świat pozostawiony ludziom, bez bożego porządku i norm moralnych, stracił swój sens. Cywilizacyjny rozwój, będący triumfem ludzkiej myśli, stworzył „drogi na betonowych słupach”, „miasta ze szkła i żeliwa”, „lotniska rozleglejsze niż plemienne państwa”. Ale w tej doskonałej technicznie rzeczywistości zabrakło boskiego ładu i porządku. Na świecie zapanował chaos, odbierający rzeczom ich materialność i zasadność istnienia:

„Wydziedziczona z przedmiotów mrowiła się przestrzeń

Wszędzie było nigdzie i nigdzie, wszędzie”.

Życie ludzkie, pozbawione celu, straciło swój sens. Wielość norm i zasad doprowadziła do braku hierarchii i reguł. Miłosz ukazuje w wierszu wewnętrzną potrzebę człowieka, aby posiadać trwałe wartości i jasne kryteria, bez których ludzkość czuje się zagubiona i bezradna:

„Ludzie dotknięci niezrozumiałą udręką,

Zrzucali suknie na placach, żeby sądu wzywała ich nagość.

Ale na próżno tęsknili do zgrozy, litości i gniewu”.

Obraz ten nawiązuje do apokaliptycznej wizji Sądu Ostatecznego. Podział na sprawiedliwych i grzesznych nie może się jednak odbyć, gdyż ludzie utracili swoje dusze, zagubili umiejętność rozróżniania dobra od zła. Bez Boga i Jego praw cała rzeczywistość, ludzka działalność, kultura oraz życie człowieka tracą swój sens i zasadność bytu. Aby były one uzasadnione, wolnej woli i istnieniu muszą towarzyszyć jasne normy i ograniczenia moralne:

„Za mało uzasadnione

Były praca i odpoczynek

I twarz i włosy i biodra

I jakiekolwiek istnienie”.

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij