Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Język polski » Szkoła podstawowa » Wiersze » Dwa wiatry (J. Tuwim)

Dwa wiatry (J. Tuwim)

Poezja, czyli sztuka słowa

Jest piękny, wiosenny dzień. Wieje ciepły wiatr. Kwitną sady. Świeci słońce. Powietrze pachnie i orzeźwia. Uroda świata pobudza poetę do napisania pełnego radości, zabawnego wiersza o dwóch wiatrach.

Jeden wiatr Drugi wiatr
„w polu wiał” „w sadzie grał”
„pędziwiatr” „Cichuteńko, leciuteńko”
„Fiknął kozła, plackiem spadł,
Skoczył, zawiał, zaszybował,
Świdrem w górę zakołował,
i przewrócił się...”
„Liście pieścił i szeleścił,
Mdlał...”

Pierwszy wiatr zachowuje się jak rozbrykany chłopiec, jest łobuzerski, szybki, energiczny.

Drugi wiatr to wietrzyk: miły, delikatny, subtelny, powiew zaledwie.

Za pomocą środków poetyckich artysta buduje nowy, niezwykły świat - świat wiersza. Wiesz już, że poezja to odmienny od powszechnego sposób widzenia świata. Teraz wzbogaciłeś swą wiedzę o cenne spostrzeżenie: poezja jest sztuką słowa, umiejętnością tworzenia nowych światów za pomocą słów.

Lista działów - Język polski

Lista działów - Język polski

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij