Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Język polski » Szkoła podstawowa » Wiersze » Jarmark cudów (W. Szymborska)

Jarmark cudów (W. Szymborska)

Jest to wiersz o niezwykłości otaczającego nas świata. Jako cuda określono tu rzeczy zwyczajne, np. chmury, wiatr. Podmiot liryczny (może poetka) to ktoś, kto umie patrzeć, umie się dziwić, chce wyrazić swoje uczucia - są to cechy prawdziwego artysty. Poetka w wierszu zastosowała paradoks (efektowne sformułowanie przeciwstawnych myśli, gra sprzecznych pojęć):

- „cud pospolity”

- „cud zwykły”

- „cud jeden z wielu”

- „cud na porządku dziennym”

- „cud pierwszy lepszy”

- „cud, który nie tak dziwi jak powinien”

- „cud tylko się rozejrzeć”

- „cud dodatkowy”

- „cud bez czarnego fraka i cylindra”.

Cały wiersz zbudowany jest na zasadzie paradoksu - cud i zwykłe fakty z otoczenia człowieka. Kompozycja wiersza jest kompozycją rozumowania - najpierw hipoteza, potem wyliczanie argumentów (cudów), teza i wniosek, że „co nie do pomyślenia / jest do pomyślenia”. Wiersz jest jednym wielkim cudem. To, że żyjemy, myślimy, patrzymy, mamy wyobraźnię jest cudem, czyli cuda dzieją się wokół nas.

Wiersz liczy 12 strof, wśród których przeważają trzywersowe (tercymy). Brak tu rymów, wersy mają różną ilość sylab.

Lista działów - Język polski

Lista działów - Język polski

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij