Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Język polski » Szkoła podstawowa » Wiersze » Kopytka (T. Różewicz)

Kopytka (T. Różewicz)

Poeta nawiązał w wierszu do obrazu Tadeusza Makowskiego pt. „Szewc”. Różewicz bardzo cenił sobie sztukę malarską tego artysty, humorystyczny, wesoły sposób ujęcia sytuacji, jakie przedstawiał na swych obrazach. Możemy to wnioskować na podstawie dedykacji, która została zamieszczona wraz z wierszem: „Pamięci zmarłego we Francji malarza Tadeusza Makowskiego”. Bohaterem utworu jest stary szewc, który szyje buty, posługując się tytułowymi kopytkami. Kopyto jest niezbędnym narzędziem służącym do wyrobu obuwia, wykonanym z twardego drewna lub tworzywa sztucznego, na które nakłada się materiał w celu wykonania i nadania odpowiedniego kształtu obuwiu. Szewc w wierszu ma wiele takich kopytek. Każde ma inny kolor i przeznaczone jest dla odpowiedniego odbiorcy. Na niebieskich wykonuje się buty dla aniołów, na złotych - dla pszczół, na czarnych - dla kominiarzy, a na czerwonych - dla katów. Wyróżnienie poszczególnych kolorów w wierszu wpływa na jego pogodny, wesoły nastrój. Szewc, wykonując buty, siedzi na stołku, pod stołkiem znajduje się butelka. Od czasu do czasu podczas pracy pociąga on sobie łyk, a wtedy: „kopytka z miejsca ruszają”, „kopytka do drzwi pukają”, „pełno tu ptaków i dzieci”. To ożywienie kopytek oraz przywołanie ptaków i dzieci ma na celu wyzwolenie wyobraźni, wkroczenie do świata marzeń, przywołanie do realistycznego obrazu prawdziwie baśniowej atmosfery.

Wiersz jest utrzymany w żartobliwym tonie. Podmiot liryczny opowiada, że pod stołkiem szewca znajduje się „ni to butelka ni aniołek” - nie wiadomo, czy popija on przy pracy czy też może rozmawia z aniołkiem - gościem z nieba. Porównuje też szewca do huby drzewnej - grzyba rosnącego na drzewach, co budzi uśmiech odbiorcy. W ostatniej zwrotce szewc nabiera cech postaci baśniowej - pociąga z butelki trzy razy (w baśniach zwykle występują trzej bracia, mają do wykonania trzy zadania itp.) i za każdym razem dzieje się coś niezwykłego - kopytka zaczynają się poruszać, pukają do drzwi, w warsztacie pojawiają się dzieci i ptaki.

Co prawda w wierszu nie ma mowy o dniu tygodnia, w którym szewc pracuje, ale całość opisu kojarzy się z poniedziałkiem ze względu na powiedzenie „szewski poniedziałek” - oznaczające dzień, kiedy brak zapału do pracy, bo poprzedniego dnia (w niedzielę) brało się udział w obficie zakrapianej alkoholem biesiadzie. Z szewcem związane jest także powiedzenie „szewska pasja” - złość, niepohamowany gniew. W tym utworze wyeksponowano jednak takie cechy szewca, jak spokój, łagodność, opanowanie.

Lista działów - Język polski

Lista działów - Język polski

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij