Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Język polski » Szkoła podstawowa » Wiersze » Pozdrowienie (K. Przerwa-Tetmajer)

Pozdrowienie (K. Przerwa-Tetmajer)

To, co bliskie, jest najważniejsze

Podmiot liryczny wiersza to ktoś, kto chce pozdrowić cały swój kraj, ale przede wszystkim rodzinne strony - one są mu najbliższe. Ponieważ są to Tatry, „górski kraj”, Dunajec, można twierdzić, że osobą mówiącą jest autor, Kazimierz Przerwa-Tetmajer, który urodził się w Ludźmierzu (górskiej wiosce odległej o 20 km od Zakopanego).

Wiersz nosi piękny tytuł „Pozdrowienie”, które może się kojarzyć z pozdrowieniem anielskim, które archanioł Gabriel zaniósł Marii, kiedy zwiastował jej narodziny Syna. Poeta pozdrawia w wierszu: „rodzinną (...) wieś”, „dunajcowy prąd”, „(...) wierzby, smreków las”, „łąki” - to elementy przyrody, która jest mu bliska, bo wśród niej wyrósł.

Poeta pozdrawia także ludzi, mieszkańców swych rodzinnych stron. W ostatniej zwrotce pozdrawia cały „górski kraj”, skały, hale, góry Tatry. Te pozdrowienia zanosi wiosenny wiatr, bo wiosną, kiedy wszystko budzi się do życia, ludzie oddaleni od swoich rodzinnych stron odczuwają największą tęsknotę za krajem.

Wiersz jest złożony z czterech czterowersowych strof, poeta zastosował rymy przeplatane: fal - wiatr - dal - Tatr.

Lista działów - Język polski

Lista działów - Język polski
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij