Jesteś tutaj: Język polski » Liceum » Pozytywizm » Wprowadzenie » Pozytywizm w Polsce

Wprowadzenie - Pozytywizm w Polsce

Czas trwania epoki

Ramy czasowe pozytywizmu, podobnie jak każdej epoki, mają charakter orientacyjny. Jako datę wstępną przyjmuje się rok 1864 (upadek powstania styczniowego, reforma uwłaszczeniowa w Królestwie Polskim). Trudniej natomiast umiejscowić datę kończącą tę epokę, zwykle przyjmuje się, że zmierzch pozytywizmu nastąpił w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych XIX wieku (1890-1895), kiedy debiutują poeci nowego nurtu - Młodej Polski. Jednak pokolenie pozytywistów pozostaje aktywne twórczo aż do pierwszej wojny światowej. Wewnętrzną cezurę epoki stanowi (oczywiście umownie) rok 1880 - w tym czasie przedstawiciele tego prądu zyskali dojrzałość artystyczną, ale jednocześnie następowało powolne rozczarowanie ideałami pozytywizmu. Pierwszy okres, do 1880 roku, charakteryzował się walką między ustępującym pokoleniem romantyków i debiutującymi młodymi zwolennikami filozofii A. Comte, H. Spencera, H. Taine’a, K. Darwina. Powstaje wówczas literatura tendencyjna - postulująca zmiany w życiu społecznym. W latach 1880-1895 powstają najwybitniejsze dzieła czołowych przedstawicieli pozytywizmu, ich dojrzałość twórcza przybiera artystyczny kształt w postaci Lalki, Faraona, Emancypantek, Trylogii, Nad Niemnem. Po roku 1895 pozytywiści ustępują miejsca nowemu pokoleniu artystów Młodej Polski.

Ten portal korzysta z plików cookies w celu umożliwienia pełnego korzystania z funkcjonalności serwisu, dopasowania reklam oraz zbierania anonimowych statystyk. Obsługę cookies możesz wyłączyć w ustawieniach Twojej przeglądarki internetowej. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

Zamknij