Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Język polski » Liceum » Młoda Polska » Przedśpiew (L. Staff)

Przedśpiew (L. Staff)

W tym wierszu Leopold Staff zawarł szereg własnych przemyśleń dotyczących życia i spraw istotnych dla wszystkich ludzi. Hasłem przewodnim dla rozważań o człowieku i jego miejscu w świecie są słowa Terencjusza (rzymskiego poety): „Człowiekiem jestem i nic co ludzkie nie jest mi obce”. Leopold Staff parafrazuje te słowa, mówiąc: „Żyłem i z rzeczy ludzkich nic nie jest mi obce”. Dużo w życiu przeżył, wiele widział, doświadczył szczęścia i cierpienia, samotności i miłości:

„Znam gorycz i zawody, wiem, co ból i troska,

Złuda miłości, zwątpień mrok, tęsknot rozbicia...”,

a jednak nie poddaje się losowi, nie załamuje się, wręcz przeciwnie, tym goręcej i mocniej pragnie głosić radość i pochwałę życia. Poezja jest wyrazicielką przeżyć i poglądów poety, jest dojrzała i pełna uczuć: „Kochałem i wiem teraz, skąd się rodzą pieśni...”. Czasem i jego dopada zaduma, melancholia, lecz jego myśli:

„Choć smutne, są pogodne jako starce w sadzie”.

W wierszu tym poeta nawiązuje także do postawy stoickiej polegającej na zachowaniu równowagi duchowej nie zakłóconej ani radością, ani smutkiem:

„I pochwalam tajń życia w pieśni i milczeniu,

Pogodny mądrym smutkiem i wprawny w cierpieniu”.

Prezentuje filozofię pogody i optymizmu, nawiązuje do nurtu franciszkańskiego, jest wyrazem akceptacji świata, poczucia harmonii. Podobnie jak w Życiu bez zdarzeń łączy się ze stoicyzmem.

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij