Jesteś tutaj: Język polski » Szkoła podstawowa » Wiersze » Przepaść (T. Różewicz)

Przepaść (T. Różewicz)

Tytuł wiersza stawia nam przed oczyma wspaniałe górskie rozpadliny - piękne, ale groźne. Otchłanie takie można oglądać i podziwiać, ale lepiej mijać je z daleka. Tymczasem w utworze dostrzegamy obrazy poetyckie, znacznie odbiegające od naszych oczekiwań.

W pierwszym została ukazana stara kobieta w czarnej sukni i drucianych okularach, trzymająca w ręku laskę:

„stawia stopę

nad przepaścią krawężnika”.

Przenośnia „Przepaść krawężnika” oddaje uczucia słabej, schorowanej staruszki, dla której przejście przez ulicę jest aktem odwagi. Dla młodego, zdrowego człowieka krawężnik to tylko niewielki stopień. Przejście przez zwykłą ulicę jest natomiast dla bezradnej kobiety porównywalne ze skokiem nad przepaścią, podczas którego można stracić życie.

Drugi obraz wprowadza postać chłopca, który podbiega do staruszki, „bierze za rękę/ i przeprowadza/ przez otchłań ulicy/ na drugi brzeg”. Okazuje się, że ulica może być dla kogoś „otchłanią”. Poeta ponownie posłużył się tu przenośnią, by ukazać obawy, przeżycia babci. Boi się ona ulicy. Jej zmysły nie są tak sprawne jak dawniej: gorzej widzi i słyszy, nie potrafi szybko chodzić. Jadące samochody mogą stanowić dla niej zagrożenie. Ulica ma „drugi brzeg”, jest więc niczym płynąca rzeka, przez którą trzeba się przeprawić.

Dzięki okazaniu przez chłopca ludzkich uczuć:

„Rozstępują się

straszliwe ciemności

nagromadzone nad światem

przez złych ludzi”.

Iskierka miłości, świecąca w jego sercu sprawiła, że stara kobieta zapomina o złych ludziach, o przykrościach, których doświadcza w swoim życiu. Czasem niewielki gest, uprzejme słowo, miły uśmiech może sprawić, że człowiek zaczyna wierzyć w ludzi i dają mu one siłę, by patrzeć na świat z optymizmem i nadzieją.

Poeta podkreśla w tym utworze, jak ważne jest to, by ludzie okazywali sobie życzliwość, a czasem, choć „iskierkę miłości”. Słowo „miłość” okazuje się tu kluczowe, tj. najważniejsze, znaczące, dlatego zapisano je w osobnym wersie. Zamyka ono cały wiersz, jest tym, które najdłużej dźwięczy w uszach słuchaczy.

Lista działów - Język polski

Lista działów - Język polski

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane

Ten portal korzysta z plików cookies w celu umożliwienia pełnego korzystania z funkcjonalności serwisu, dopasowania reklam oraz zbierania anonimowych statystyk. Obsługę cookies możesz wyłączyć w ustawieniach Twojej przeglądarki internetowej. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

Zamknij