Pudełko zwane wyobraźnią (Z. Herbert)

Poeta zwraca się bezpośrednio do odbiorcy, zachęca go: „zastukaj”, „zaświstaj”, „chrząknij”, „zamknij oczy”. Celem tych czynności podobnych do czarowania jest stwarzanie świata poetyckiego. Tym właśnie jest poezja: tworzeniem świata ze słów, za sprawą fantazji, którą wiersz potrafi obudzić do życia. Poeta daje do zrozumienia, że każdy może stać się czarodziejem, trzeba tylko uwolnić własną wyobraźnię (taka jest główna idea utworu). Do tego nawiązuje tytuł: Pudełko zwane wyobraźnią. Dlaczego pudełko? Ponieważ z zasobów fantazji można wybierać różnorodne elementy, z jakich ten świat się następnie układa, tak jak z klocków wyjmowanych z pudełka.

Herbert swoimi kolejnymi poleceniami również stopniowo „buduje” krajobraz poetycki: zaczyna od stuknięcia palcem i wywołania tym kukułki, która z kolei przywołuje drzewa i tworzy las. Następnie zwrotem: „zaświstaj” stwarza obraz rzeki, wijącej się między górami. Kolejnym słowem: „chrząknij” otwiera wizję miasteczka z żółtymi domkami, wieżą i „szczerbatym murem”. Zachęca do zamknięcia oczu, by wyobrazić sobie śnieg, pokrywający całą przestrzeń i wszystkie kolory białą warstwą. Na koniec wiersza zostaje jedynie wizerunek zegara na wieży, którego okrągła tarcza może kojarzyć się z oczami sowy. Podobnie jak ten ptak, zegar w nocnej porze czuwa nad miasteczkiem, zbudowanym ze słów i „klocków” wyobraźni.

Nastrój utworu jest nieco tajemniczy, a przy tym optymistyczny, radosny. Stworzony obraz poetycki jest bardzo plastyczny, bogaty w kształty i kolory: „domki żółte/ jak kostki do gry”, „zielone płomyki drzew”, „wieżę czerwoną”.

Ten utwór podzielony został na strofki, będące kolejnymi etapami budowania obrazu poetyckiego. Nie ma rymów, cechy utworu poetyckiego nadają utworowi środki artystyczne, np. ożywienia: „pobiegnie rzeka”, uosobienia: „kukułka wywoła drzewa”, „śnieg zgasi (...) płomyki”, przenośnie: „rzeka, mocna nić, / która zwiąże góry z dolinami”, „zielone płomyki drzew”, wiele epitetów: „dębowego klocka”, „szczerbatym murem”, „domkami żółtymi”, „zielone płomyki”, „błyszczącym zegarem”.

Pudełko zwane wyobraźnią to pochwała tej cechy, właściwej jedynie ludziom, która sprawia, że każdy z nas, jeśli tylko chce, może we własnej fantazji stworzyć sobie taki świat, za jakim tęsknimy. I taka umiejętność pozwala nam dorównać najsłynniejszym czarodziejom z baśni. Dzięki niej poeci mogą tworzyć swoje wiersze.

Lista działów - Język polski

Lista działów - Język polski

Ten portal korzysta z plików cookies w celu umożliwienia pełnego korzystania z funkcjonalności serwisu, dopasowania reklam oraz zbierania anonimowych statystyk. Obsługę cookies możesz wyłączyć w ustawieniach Twojej przeglądarki internetowej. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

Zamknij