Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Język polski » Liceum » Romantyzm » W Weronie (C. K. Norwid)

W Weronie (C. K. Norwid)

Rodzaj literacki: liryka

Gatunek literacki: wiersz liryczny

Interpretacja

W wierszu poeta posłużył się aluzją literacką, nawiązał do tragedii Szekspira Romeo i Julia. Utwór jest dopełnieniem losów bohaterów po ich śmierci. Podmiot liryczny, wrażliwy obserwator, który ukrywa się za przedstawioną sytuacją, snuje refleksje nad losem młodych ludzi. Na miejsce, gdzie znajdują się ruiny domostw wrogich sobie Montekich i Kapuletów, z nieba spada gwiazda. Upersonifikowane cyprysy wierzą w potęgę i siłę uczuć kochanków, współczują im, twierdzą, że jest to łza anioła - symbol nieszczęśliwej miłości - która ma moc przedostania się do ich grobów. Kierujący się rozumem ludzie uważają, że są to tylko kamienie (meteory).

W wierszu poeta ukazał dwie przeciwstawne postawy: romantyczną (reprezentuje ją uosobiona, współczująca przyroda) i racjonalistyczną, rozumową, naukową (ludzie). Przemilczenia, niedopowiedzenia, jakimi się posłużył, są świadectwem tego, że Norwid stronił od wyrażania sądów wprost, nie skomentował żadnej z postaw. Ze sposobu przedstawienia można jednak wywnioskować, że poeta był zwolennikiem romantycznego widzenia i pojmowania świata. Druga postawa - ludzi, którzy jedynie powierzchownie obserwują i oceniają zjawiska - została potraktowana z lekką ironią, o czym może świadczyć cytat: „A ludzie mówią, i mówią uczenie”.

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij