Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Język polski » Liceum » Młoda Polska » Wprowadzenie

Wprowadzenie

Geneza, nazwa i założenia epoki

Terminem Młoda Polska określa się całokształt zjawisk literackich mających miejsce w latach 1890-1918. Po raz pierwszy terminu tego użył Artur Górski w cyklu swoich artykułów pt. Młoda Polska, opublikowanych w krakowskim „Życiu” w 1898 roku. Ilość terminów określających tę epokę wynika z wielości zjawisk literackich, filozoficznych, estetycznych i społecznych. Terminem, który pojawił się najwcześniej jako określenie nowych zjawisk artystycznych końca wieku, był modernizm. Nazwa wywodzi się od francuskiego słowa moderne, co znaczy nowoczesny, współczesny. Modernizm określał tendencje artystyczne i światopoglądowe o charakterze nowatorskim. Profesor Kazimierz Wyka proponuje, by tym terminem określić pierwszą, wczesną fazę Młodej Polski, czyli pierwsze dziesięciolecie epoki.

Neoromantyzm podkreślał przynależność literatury epoki do tradycji romantycznej i nawiązania do dzieł jej twórców. Termin ten został użyty po raz pierwszy w 1902 r. przez Edwarda Porębowicza w artykule Poezja polska nowego stulecia.

Dekadentyzm z języka francuskiego decadence znaczy schyłek, koniec. Terminem tym określano nastroje zwątpienia, znużenia, przeświadczenie o kryzysowym charakterze kultury europejskiej końca XIX wieku. Podstawę światopoglądu dekadentów stanowił pesymizm, negacja, zwątpienie, zanik woli życia. Odpowiednikiem dekadentyzmu jest fin de siècle (koniec wieku).

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane